الگوهای متمایز همترازی دانهها که در نتیجهی فرآیندهای نورد و آنیل ایجاد میشوند، عامل اصلی تمایز بین این دو نوع فولاد سیلیکونی هستند. این همترازی مستقیماً ترکیب شیمیایی، خواص مغناطیسی و ویژگیهای مکانیکی آنها را تعیین میکند - خواصی که به عنوان معیارهای اصلی انتخاب مواد در کاربردهای صنعتی عمل میکنند.
۱.۱ تفاوتهای ساختاری و ترکیبی
کویل فولادی سیلیکونی دانه گرادارای دانههای همتراز جهتدار است و ناهمسانگردی مغناطیسی از خود نشان میدهد؛ معمولاً حاوی محتوای سیلیکونی از 3.0٪ تا 4.5٪ است و نیاز به فرآیندهای تولید پیچیده همراه با کنترل کیفیت دقیق دارد. در مقابل، فولاد سیلیکونی غیر جهتدار دارای توزیع دانه تصادفی است و ایزوتروپی مغناطیسی از خود نشان میدهد. محتوای سیلیکون آن از 0.5٪ تا 3.0٪ متغیر است که آن را برای تولید انبوه و طیف گستردهای از کاربردهای صنعتی مناسب میکند.
۱.۲ تفاوت در خواص مغناطیسی
فولاد سیلیکونی دانهگرا، نفوذپذیری مغناطیسی بالا و اتلاف آهن کمینه را در جهت نورد نشان میدهد؛ با این حال، این فولاد عمدتاً برای میدانهای مغناطیسی استاتیک یکطرفه مناسب است، زیرا خواص مغناطیسی آن در جهت عرضی نسبتاً ضعیف است.کویل فولادی سیلیکونی غیر جهتداربرعکس، تحت میدانهای مغناطیسی متناوب پویا، خواص مغناطیسی چند جهته یکنواختی ارائه میدهد، اگرچه نفوذپذیری مغناطیسی و عملکرد اتلاف آهن آن عموماً کمتر از فولاد سیلیکونی دانهگرا است.
۱.۳ تفاوت در هزینه و مشخصات
فولاد سیلیکونی دانهگرا به عنوان یک ماده مغناطیسی تخصصی و پیشرفته، الزامات فنی سختگیرانهای را بر تولید تجهیزات قدرت دقیق تحمیل میکند که منجر به هزینههای تولید بالاتر میشود. فولاد سیلیکونی غیر دانهگرا، که با مقرون به صرفه بودن و مشخصات استاندارد خود مشخص میشود، به عنوان یک انتخاب ایدهآل برای تولید انبوه تجهیزات الکترومکانیکی عمومی عمل میکند.
